تن سوخته زاگرس

سال تولید :۱۴۰۰ – ۱۴۰۳

استیتمنت :
زاگرس را نمی‌توان فقط درخت و کوه و جنگل دید. زندگی مردمانی است که سال‌ها در کنار آن زیسته‌اند؛ سرزمینی که بخشی از حافظه، فرهنگ و زندگی آنها را در خود نگه داشته است.
آتش‌سوزی‌های زاگرس فقط یک حادثه طبیعی نیست. تکرار سوختن جنگل‌ها، از بین رفتن بلوط‌ها و گسترده‌تر شدن زخم‌های این سرزمین، تصویری از رابطه‌ی امروز ما با طبیعت و سرزمینی است که به آن تعلق داریم.
در جریان این آتش‌سوزی‌ها، مردان و زنانی از گوشه گوشه‌ی زاگرس، در کمپ‌های مردمی تخت نظارت سازمان‌های مردم نهاد محیط زیستی و با رهبری جوانانی از جنس غیرت، با ابتدایی‌ترین امکانات، خود را به دل آتش می‌رنند. آنها برای نجات جنگل می‌روند؛ جنگلی که برایشان فقط مجموعه‌ای از درختان نیست، بخشی از زندگی‌شان است.
در این میان، جان‌هایی ارزشمند فدا شده‌اند؛ انسان‌هایی که برای نجات تن زاگرس، خود را به میانه آتش انداخته و ققنوس‌وار در آتش سوختند.
این مجموعه تلاشی است برای ثبت بخشی از این مواجهه؛ مواجهه‌ی انسان با آتشی که هر بار چیزی بیشتر از چند هکتار جنگل را با خود می‌برد. آنچه می‌سوزد فقط بلوط نیست؛ بخشی از یک زیست، یک خاطره و یک زندگی جمعی است.
زاگرس هم داغدار بلوط‌هایش است، هم فرزندان جانفدایش.
«تن سوخته زاگرس» روایت همین فقدان است؛ روایتی از سرزمینی که هنوز زنده است، اما زخم‌های سوختنش هر سال عمیق‌تر می‌شود.