حلقه نامزدی؛
درباره اثر
استیتمنت:
این تصویر به لحظهی معلقِ دوران نامزدی اشاره دارد؛ زمانی که انسان نه دیگر تنهاست و نه تنها نیست. پنج جوان در آب و پنج دختر، نامزدهای آنان، در بیرون از استخر ایستادهاند؛ نزدیک به یکدیگر، اما همچنان جدا.
آب در این تصویر استعارهای از همین تعلیق است؛ مرزی میان اکنون و آینده، میان وعده و تحقق. دختران پشت به دوربین و با موهای رها ایستادهاند؛ گویی در انتظار آیندهای هستند که هنوز معنی پیدا نکرده است. دورهای که در آن «با هم بودن» هنوز به «با هم زیستن» تبدیل نشده؛ دورهای از انتظار، تردید، امید و تصور آینده.
آنها در آستانهی عبورند؛ نه در آغاز راه و نه در مقصد.