تنهایی در ازدحام

استیتمنت:
گاهی در میان شلوغ‌ترین خیابان‌ها هم می‌شود تنها بود.
نه به این معنا که کسی کنارمان نباشد، بلکه به این معنا که حضور دیگران، وزن تنهایی را سنگین‌تر می‌کند.
این اثر از همان لحظه‌هایی می‌گوید که انسان زیر بار زندگی روزمره خم می‌شود، بی‌آنکه کسی متوجه شکستگی‌اش شود. از آن سکوت‌هایی که در هیاهو گم می‌شوند و از آن دردهایی که عادت کرده‌ایم با خود حمل کنیم، انگار بخشی از بدنمان شده‌اند.
«تنهایی در ازدحام» روایتی است از زیستن در امروز؛ از بودن در جمع و در عین حال غایب بودن. از انسانی که هنوز ایستاده، اما دیگر نمی‌داند تا کجا می‌تواند ادامه دهد.