در من هنوز
درباره اثر
سال: ۱۴۰۵
در میان چهارچوبها و مرزهایی زندگی میکنم که پیش از من ساخته شدهاند؛ قوانینی که راه را محدود میکنند و شکل زیستن را تعریف میکنند.
اما در من هنوز چیزی زنده است؛ چیزی که نمیتوان آن را محصور کرد.
در دل همین محدودیتها، اندیشه و خیال راه خود را پیدا میکنند و سرانگشتان با قدرت، راهی برای آفرینش مییابند. عناصر گیاهی و حضوری زنده و پنهان در این نقش، از چیزی میگویند که آرام و بیصدا در درونم شکل گرفته اند.
این اثر روایتی است از زن ایرانی امروز؛ زنی که در میان مرزها و دیوارها، هنوز میاندیشد، خلق میکند و میروید و می رویاند.